Rynek predykcyjny dotyczący zwycięzcy wyborów prezydenckich w Peru rozstrzyga się na korzyść kandydata, który odniesie zwycięstwo w wyborach powszechnych, przy czym decydująca druga tura została zaplanowana na 7 czerwca 2026 roku. W pierwszej turze 12 kwietnia 2026 roku wystartowała rekordowa liczba 35 kandydatów, w atmosferze powszechnego zmęczenia wyborców po dekadzie politycznych zawirowań. Nikt nie uzyskał bezwzględnej większości, a do drugiej tury awansowali konserwatywna Keiko Fujimori z wynikiem 16,99 procent głosów oraz lewicowy poseł Roberto Sánchez z 12,05 procent.[1] Na dzień 26 kwietnia 2026 roku wyścig pozostaje wyrównany: ugruntowany elektorat Fujimori mierzy się z rosnącą popularnością Sáncheza wśród młodszych i lewicowych wyborców.
Najnowsze wydarzenia
- 25 marca 2026: ogólnokrajowy sondaż wskazał, że prawicowi kandydaci Keiko Fujimori i Rafael López Aliaga prowadzą w stawce pretendentów do prezydentury, każde z nich z poparciem około 14 procent w deklaracjach wyborczych.[2]
- 10 kwietnia 2026: zaktualizowane sondaże pokazały, że Fujimori utrzymuje niewielką przewagę na poziomie około 12 procent, gdy kraj przygotowywał się do pierwszej tury z bezprecedensową liczbą kandydatów.[3]
- 12 kwietnia 2026: w całym Peru rozpoczęły się wybory powszechne, przyciągając miliony obywateli do urn mimo problemów logistycznych, w tym opóźnień w dostarczaniu kart do głosowania na odległe obszary.[4]
- 13 kwietnia 2026: władze przedłużyły głosowanie o drugi dzień z powodu problemów z dystrybucją, które dotknęły dziesiątki tysięcy kart, wydłużając niepewność co do wstępnych wyników.[5]
- 15 kwietnia 2026: Krajowa Komisja Wyborcza (Jurado Nacional de Elecciones) ogłosiła wstępne wyniki potwierdzające drugą turę Fujimori-Sánchez, w której trzeci López Aliaga uzyskał 11,89 procent.[1]
- 17 kwietnia 2026: liczenie głosów przekroczyło 93 procent, potwierdzając parę drugiej tury i skłaniając obu kandydatów do rozpoczęcia kampanii przed drugą turą.[6]
Kalendarium
- 10 stycznia 2026: oficjalny początek okresu kampanii przed peruwiańskimi wyborami powszechnymi 2026, umożliwiający kandydatom rozpoczęcie działań wśród wyborców.
- 1 marca 2026: Krajowa Komisja Wyborcza zatwierdza ostateczną listę 35 kandydatów na prezydenta, w tym znane postacie z różnych nurtów politycznych.
- 25 marca 2026: sondaż przedwyborczy podkreśla status faworytów Keiko Fujimori i Rafaela Lópeza Aliagi w rozdrobnionym wyścigu.[2]
- 12-13 kwietnia 2026: pierwsza tura głosowania odbywa się w całym kraju i zostaje przedłużona z powodu problemów logistycznych z kartami w kilku regionach.
- 15 kwietnia 2026: urzędnicy wyborczy ogłaszają wyniki pierwszej tury i wyznaczają prezydencką drugą turę na 7 czerwca.[1]
- 7 czerwca 2026: druga tura między dwoma kandydatami z najlepszymi wynikami wyłania kolejnego prezydenta Peru.
- 28 czerwca 2026: Kongres ogłasza oficjalnego zwycięzcę, kończąc proces wyborczy i rozstrzygając powiązane rynki predykcyjne.
Na co zwrócić uwagę
Obserwatorzy powinni śledzić zmieniające się sondaże przed drugą turą, zwłaszcza przesunięcia poparcia od wyeliminowanych kandydatów, takich jak Rafael López Aliaga, którego rekomendacje mogą przechylić szalę wśród niezdecydowanych wyborców. Potencjalne czynniki zwrotne to zaplanowane na maj 2026 roku debaty telewizyjne oraz wskaźniki gospodarcze, takie jak inflacja czy sytuacja w sektorze wydobywczym, wpływające na społeczny odbiór programów kandydatów. Rynek rozstrzyga się na podstawie kandydata, który uzyska większość ważnych głosów w drugiej turze 7 czerwca, zgodnie z certyfikacją Krajowej Komisji Wyborczej Peru, co zapewnia zgodność z oficjalnymi wynikami.
Dlaczego ten rynek ma znaczenie
W ostatniej dekadzie Peru miało ośmiu prezydentów, co podsyca chroniczną niestabilność hamującą wzrost gospodarczy i sprawność rządzenia. Wynik wyborów ukształtuje politykę w kluczowych kwestiach, takich jak wydobycie surowców w gospodarce zależnej od górnictwa oraz działania antykorupcyjne. Ze względu na rolę Peru jako jednego z czołowych światowych dostawców miedzi podejście nowej administracji może wpłynąć na dynamikę handlu międzynarodowego i stabilność regionalną w Ameryce Południowej.
