Demokraci przejęli kontrolę zarówno nad Izbą Reprezentantów, jak i nad Senatem w amerykańskich wyborach do Kongresu w połowie kadencji 3 listopada, a branża rynków prognostycznych szybko ogłosiła ten wynik własnym sukcesem. Polymarket, giełda rynków prognostycznych oparta na kryptowalutach, oraz Kalshi, giełda kontraktów na zdarzenia nadzorowana przez amerykańską Commodity Futures Trading Commission (CFTC), w dniach po głosowaniu chwaliły się trafnością sięgającą niemal 98%, przedstawiając się jako najcelniejsi progności tamtej nocy.

Opublikowany 15 listopada komentarz w serwisie CoinDesk oraz analiza The New York Times kreślą bardziej wyważony obraz. Rynki w dużej mierze pokrywały się z klasycznymi sondażami, przeoczyły te same niespodzianki co sondaże i wyraźnie je wyprzedziły dopiero na ostatniej prostej kampanii. Były to pierwsze amerykańskie wybory w połowie kadencji od czasu, gdy obie platformy uzyskały certyfikację CFTC, co sprawia, że podliczanie wyników to coś więcej niż przechwałki.

Build your own theme park, free in your browserReklama Zareklamuj się tutaj
Hakeem JeffriesHakeem Jeffries99%TakNie
Jim JordanJim Jordan3%TakNie

Czym chwalą się platformy

W pierwszych dniach po wyborach Polymarket wskazywał na ogólną trafność rzędu około 98%, przy wynikach bliskich 98,6% f w wyścigach do Izby Reprezentantów i około 97% f w rywalizacji o Senat oraz fotele gubernatorów. Kalshi reklamowało liczby pod koniec przedziału 90-99% we wszystkich trzech kategoriach, w tym wynik dla Izby, który umieszczało w górnej części tego zakresu.

Obie serie liczb to dane podawane przez same platformy, zestawione z rozstrzygnięciami wyścigów według stanu na poranek po głosowaniu. Żadna z firm nie opublikowała zweryfikowanego, przygotowanego pozycja po pozycji zestawienia, które mogliby sprawdzić zewnętrzni obserwatorzy, a to istotne, ponieważ nagłówkowe liczby nie trzymają się kupy.

Liczby, które się nie zgadzają

Odsetki trafności różnią się w zależności od źródła i nie pokrywają się z liczbą wyścigów przywoływaną obok nich. Własne zestawienie Kalshi, mówiące o 356 z 360 trafionych faworytów w Izbie Reprezentantów, daje 98,9%, a nie 96,6%, które również krąży w obiegu. Z kolei podawane przez Polymarket 419 z 427 rynków rozliczonych poprawnie przekłada się na około 98,1%, czyli mniej niż przypisywany temu nagłówek 98,4%.

Rozbieżności sięgają głębiej. Jedno zbiorcze wyliczenie przypisywane Kalshi, 479 z 487 rozstrzygniętych wyścigów, nie daje się odtworzyć z własnych składowych: 360 wyścigów do Izby, 33 do Senatu i 34 o fotel gubernatora sumuje się do 427, a nie 487. Dopóki któraś z giełd nie udostępni listy leżącej u podstaw tych danych, okrągłe 98% b należy ująć w cudzysłów.

Wskaźnik pewności, a nie zamiennik sondaży

Nikhilesh De, dziennikarz CoinDesk zajmujący się regulacjami i autor tamtejszego newslettera „State of Crypto”, w komentarzu z 15 listopada na nowo ujął to, co te rynki w istocie mierzą. Jak napisał: „Coraz częściej myślę o rynkach prognostycznych nie tyle jako o wskaźniku samych nastrojów sondażowych, ile jako o wskaźniku pewności co do danego wyniku”.

To rozróżnienie ma znaczenie. Cena na rynku to prawdopodobieństwo, bieżące oszacowanie tłumu dotyczące tego, jak prawdopodobny jest dany wynik, a nie odrębne źródło danych wnoszące nowe informacje do wyścigu. Gdy kontrakty i sondaże wskazują to samo, rynek w dużej mierze powtarza sondażowy konsensus, tyle że z pieniędzmi w tle, a De przekonuje, że przez większą część 2026 roku robił dokładnie to.

Wyścigi, które rynki przeoczyły

Gdyby rynki rzeczywiście wyprzedzały sondaże, wychwyciłyby niespodzianki, które sondaże przeoczyły. Tak się nie stało. W wyścigu o Senat w stanie Iowa kontrakty faworyzowały kongresmenkę Ashley Hinson, która przegrała mandat z Joshem Turkiem. W Missisipi Polymarket stawiał na urzędującą senator Cindy Hyde-Smith, dopóki nie nadeszły wyniki korzystne dla Scotta Coloma.

Ten wzorzec powtórzył się w wyścigach niższego szczebla. W 2. okręgu kongresowym Alabamy kongresmen Shomari Figures pokonał Rhetta Marquesa wbrew przechyleniu rynku; w 1. okręgu Wisconsin Mitchell Berman odebrał mandat kongresmenowi Bryanowi Steilowi. W wyścigu o Senat w Karolinie Południowej, który wygrała Annie Andrews, nie było w ogóle żadnych kontraktów, co przypomina, że rynek prognozuje tylko to, co ktoś postanowił wystawić.

Democrats 14-16%Democrats 14-16%93%TakNie
Democrats 12-14%Democrats 12-14%6%TakNie

Co wykazała analiza The New York Times

The New York Times porównał rynki z głównonurtowymi prognozami wyborczymi w trakcie całej kampanii. Wniosek, przedstawiony w momencie, gdy ponownie rozgorzała debata rynki kontra sondaże, brzmiał tak: przez większość wyścigu kontrakty były mniej więcej tak samo trafne jak prognozy, a zdecydowanie wysunęły się na prowadzenie dopiero w dniach tuż przed 3 listopada.

To twierdzenie węższe niż ogłoszenie zwycięstwa w wyścigu. Prowadzenie na ostatniej prostej, gdy obraz jest najbardziej klarowny, a sondaże z końcówki kampanii i tak już się zacieśniły, to realna przewaga, ale skromna. Bliżej jej do trafnej lektury sytuacji na finiszu niż do szklanej kuli, którą sugerują zestawienia skuteczności.

Pierwsze wybory połówkowe po certyfikacji CFTC

Stawka kryjąca się za liczbami ma wymiar równie regulacyjny, co wizerunkowy. Były to pierwsze amerykańskie wybory połówkowe, podczas których zarówno Kalshi, jak i Polymarket działały na podstawie certyfikacji CFTC, amerykańskiej komisji nadzorującej rynki instrumentów pochodnych. Ich wyniki stają się więc jednocześnie wczesnym argumentem w sporze o to, czy kontrakty na zdarzenia zasługują na stałe, legalne miejsce w relacjonowaniu amerykańskich wyborów.

Pieniądze potwierdzają ambicje. W trakcie całego cyklu Kalshi przyjęło według doniesień kontrakty o wartości około 2,5 miliarda USD, wobec mniej więcej 600 milionów USD na Polymarket, a różnica ta czyni Kalshi większym miejscem handlu dla amerykańskiej polityki, mimo że to Polymarket ma głośniejszą markę. Gdy wygrana na całej linii została już rozliczona, uwaga przenosi się na kolejne starcia.

Jon OssoffJon Ossoff18%TakNie
JD VanceJD Vance15%TakNie

Gdy odrzuci się marketing, wynik z 2026 roku czyta się mniej jak triumf rynków predykcyjnych, a bardziej jak remis rozstrzygnięty w końcówce. Kontrakty poruszały się wraz z sondażami, myliły się tam, gdzie myliły się sondaże, i wysunęły się na prowadzenie dopiero na samym końcu, a jedna liczba, którą każda z platform najchętniej by powtarzała, czyste 98%, to właśnie ta, której ich własne zestawienia wyścigów nie chcą potwierdzić. Użyteczny wniosek nie brzmi, że rynki pokonały sondażownie; brzmi on tak, że rynek predykcyjny najlepiej czytać jako działający w czasie rzeczywistym miernik pewności co do danego wyścigu, wiarygodny dokładnie wtedy, gdy reszta dowodów już się zgadza, i nie bardziej solidny niż lista kontraktów, które komuś chciało się otworzyć.